วันคล้ายวันเกิดน่ะ

ไม่มีอะไรหรอก

 

ไม่มีงานเข้ามาเลยตอนนี้ ไม่มีรายได้ มีแต่รายจ่าย

แล้วยังไปมีเรื่องมีราวกับชาวบ้านเขาอีก

ยังไม่ได้edit รูปที่ถ่ายงาน Color Zeed Party เลย

พอดีพึ่งออกจากร.พ.ได้ 2 วัน (ทิม หลิว เหมย อย่าไปบอกปากะแม่นะ)

ตอนที่รถร.พ.พาไปร.พ.พุทธฯ ร้องไห้ตลอดทางเลย

คิดๆๆ คิดถึงตัวเอง พ่อแม่ อนาคต ฯลฯ

ไม่เคยเสียเลือดมากขนาดนี้ ไม่เคยคิดว่าจะเวียนหัวหน้ามืด

ไม่เคยคิดว่ามือตัวเองจะแหว่งได้จริงๆ

ตอนตัดไหมคงจะได้เส้นชีวิต หรือเส้นอะไรเพิ่มอีก2-3เส้น

เจ็บมือจริงๆ ปวด แสบ ที่สุด

ดมยาสลบแล้วนะ ตื่นมาเจ็บคอไปหมด หมอสอดท่อช่วยหายใจเข้าที่คอ

นอนอืดอยู่ร.พ. 2 วัน พี่ๆคนไข้เตียงรอบๆใจดีมาก

เห็นไผ่จับไม่ถนัด ก็ขยับถาดให้ แล้วก็ให้นมมาคนละกล่อง

ตอนออกมายังไม่ได้ลาเลย ขอโทษนะครับ

พี่พยาบาลพูดจาภาษาชาวบ้านไปหน่อย แต่น่ารักมากครับ

ขอบคุณมากครับ

คิดถึงตอนนั้น กระดูกร้าวหรืออะไรซักอย่าง

"ใคร" คนนั้นคอยดูแล หาข้าวหาน้ำ อาบน้ำแต่งตัว

พาไปไหนต่อไหนไม่ให้ฉันนอน แหง่วอยู่แต่บนเตียง

คิดถึงตอนนั้น ตอนที่"ใคร"คนนั้นไม่สบาย ประจำเดือนมา

เธอหงุดหงิดงี่เง่า ไร้เหตุผล แต่ฉันก็อยู่ข้างเธอดูแลอยู่ไม่ไกล

คิดถึงตอนนี้

ฉันไม่มี"ใคร" ให้คอยดูแล และไม่มี"ใคร"อยากดูแลฉัน

ไม่มี"ใคร"ดูแลซึ่งกันและกัน

....

รัก"ใคร"คนนั้น

คนที่มอบความทรงจำดีๆให้ฉัน

วันนี้ในปีก่อน

ฉันไม่ได้รับอะไรเป็นของขวัญ รู้ไหมทำไม

เพราะว่าฉันได้รับในวันถัดมายังไงล่ะ

"ใคร"คนนั้นเขาซื้อมาให้ฉันก่อนแล้วล่ะ

แต่เพราะว่าของนั้นไม่ได้อยู่ที่"ใคร"คนนั้นหรืออย่างไรฉันก็จำไม่ได้

ฉันจึงได้ในวันถัดไป

ของขวัญชิ้นนั้นเป็นเสื้อยืดคอวีสีดำลายมิคกี้เม้าส์น่ารักเชียวล่ะ

เสื้อตัวเล็กคงเพราะ"ใคร"คนนั้นเขาชอบ

คิดแล้วก็อมยิ้ม

แล้วก็เศร้าจับใจ

วันนี้เมื่อ 2 ปีก่อน

ฉันซ้อมกีฬาอยู่ที่ชมรม

ขณะกำลังนำน้องๆเด็กๆในชมรมซ้อมอยู่นั้น

พลันเห็น"ใคร"คนนั้น ทำท่าทางน่าสงสัย วิ่งดุ๊กดิ๊กๆไปมา

วิ่งไปหาเพื่อนฉัน ทำหน้ามีพิรุธ

และแล้ว"ใคร"คนนั้น ก็กลับมาพร้อมกับเสียงเพลง

"แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู..."

เค้กช็อคโกแลต เพื่อนๆ น้องๆ และ "ใคร"คนนั้น

คิดถึงแล้วรอยยิ้มก็ผุดขึ้นมาที่มุมปากกว้างๆของฉัน

 

ความทรงจำเก่าๆมันผุดขึ้นมา

 

กระทบกับเหตุการณ์ใหม่ๆที่พึ่งเกิดขึ้น

 

เรื่องราวต่างๆตอนที่เคยมี"ใคร" ดูแลซึ่งกันและกัน

 

ขอบคุณ อดีต ที่ทำให้รู้จักกับความสุข

 

ต่อจากนี้ไม่มีอีกแล้ว

 

ตัวคนเดียว